Helden

En aldoor gebeurt het me weer. Door drukte van allerlei aard ben ik ineens niet meer bezig met mijn grootste hobby. Tenminste, haal gerust adem, de dieren worden gewoon netjes verzorgd hoor. Maar schrijven, uren bij ze zitten, dat komt er gewoon even niet van.

Als ik een, laat ik het aardig zeggen, wat minder gezellige echtgenote wordt zou Arjan er goed aan doen om me maar de moestuin te sturen. En gek genoeg is dat de plek waar ik het minste kom als ik niet goed in mijn vel zit. Kortom ik zou na 45 jaar echt beter moeten weten. Behoorlijk hardleers. Net een geit. Want door alle drukte ben ik me nauwelijks bewust geweest van mijn alweer bijna ontploffende dames. Dikke bolle buiken. De ene wat dikker dan de andere. De winter heeft ondanks langdurige droogte zijn intreden gedaan. En dan natuurlijk lekker op zijn Nederlands. Nat en vies.

Met de winter is ook het jachtseizoen in volle gang. Jager Kees heeft me al een paar keer gevraagd of ik nog wat nodig heb. Maar ja…deze parttime thuisboerin heeft het overal druk mee behalve met boerinnedingen dus mijn antwoord was meermaals: ‘Nee sorry, geen tijd!’  Ik neem me nu dus ook weer voor als goede voornemen in 2019 om daar wel tijd voor te maken. Dat is goed voor mij. En zoals mijn kinderen altijd zeggen: “If Mommy isn’t happy, nobody is happy”.

Afgelopen oktober ben ik met manlief vijf dagen kindloos naar Italie geweest. We wilden naar Umbrie. Grote plannen met urenlange, dagenlange wandeltochten door heel Umbrie werden heel snel ingeruild door omlummelen op een paar vierkante kilometer want we werden volledig verrast door de rust en de schoonheid van de omgeving.

In de zomervakantie hadden we stiekem naar aanleiding van de vele huizen in Italië voor een euro rond gekeken naar een leuk huisje. Voor mij zo’n langgekoesterde droom en voor Arjan die makelaar is in hart en nieren is het kijken naar huizen in een ander land ook geweldig.

In de zomer bezochten we een allerliefst dorpje genaamd Montieri. Echt letterlijk in the middle of knowwere. Maar absoluut betoverend. Meerdere huizen in een prachtig historisch centrum te verkrijgen voor maar 1 euro, als je het tenminste opknapt en onderhoud. Maar alles was daar zo ontzettend stijl dat ik me er zelf nog niet zag verblijven.

Toen we in de herfst in Italie gingen wandelen gingen we toch ook maar weer even naar huisjes kijken. Door een advertentie op marktplaats kwamen we vlakbij Gubbio uit. We hebben de Fiat 500 die we gehuurd hadden voor een appel en een ei op Pisa airport zeer goed gebruikt want de wegen waar wij op reden waren enkel zand en steenslag. Maar absoluut betoverend mooi.

Tijdens het bekijken van de woning van marktplaats, die overigens in verre staat van ontbinding bleek, werd er voor de deur een door twee stoere italiaanse kerels een rood bordje met de tekst: “ Buttata al Cinghiale” aan het hek gehangen. Ik en google translate zijn dikke vrienden dus hup snel ingetoetst. “Naar het zwijn geworpen” ??? Cinghiale konden we nog wel begrijpen. Die hadden we al voor onze wielen gehad op 1 van de zandpaden.

Uiteindelijk kwamen we grote groepen stoere mannen in 4×4 fiat panda’s tegen aan de ene kant van het bos. Met aan de andere kant van het bos een andere groep. Aan de geluiden te horen joeg de ene groep jagers de zwijnen naar de andere groep waar ze overmeesterd werden. Wilde zwijnen..een ware plaag in bosrijk Italie. Waar in de lente 10 zwijnen zijn, zijn in de herfst 50. En zo brutaal als vossen. Honden, kippen, niks is veilig. Net als de mooi aangelegde moestuinen die gewoon bij elk huis aanwezig is in de kleine dorpen van Umbrie.

Bij elk restaurant wordt dan ook cinghiale geserveerd. Ontzettend smaakvol. En de jagers. Die worden in Italie op handen gedragen. Helden zijn het. Echte helden. Heel anders dan in ons kikkerlandje. Onze jagers worden gewoon uitgescholden. Er wordt door veel op neer gekeken. En dan wordt het geschoten wild ook nog eens minimaal gegeten. Terwijl een gerookte ganzenborst echt waanzinnig lekker is. Kortom goed tweede voornemen voor dit jaar. Ja zeggen tegen Kees. Ik heb hem gelijk geappt en ja hoor. Hij heeft twee nijlganzen voor me.