De kat op het spek en dat soort dingen..

Vandaag de tweede meesterklas ambachtelijk kaasmaken gevolgd. Mijn hoofd klapt bijna uit elkaar. Ik doe zo mijn best om alle verhalen links en rechts van me op te zuigen dat mijn hoofd er halverwege de middag de brui aan geeft. Een rondje door de stallen en paar dikke knuffels van die, toch best wel leuke Toggenburgers, geeft weer wat ruimte.

 

Vanmorgen naast verse kaas, gezien hoe creme fraiche ontstaat. Ook kwark, brie, roodschimmel en blauwschimmel zijn de revu gepasseerd. Mijn grootste conclusie en tevens mijn doel om uberhaupt in eerste instantie aan de cursus mee te doen is behaald. Ik weet wat ik fout deed. Tenminste dat denk ik. Te zuur, fout schoonmaakmiddel en te snel. Ik wilde in eerste instantie opschrijven; te schoon…maar ik denk dat er dan een aantal familieleden ernstig in de lach schieten. Ik en te schoon zijn absoluut twee verschillende dingen. Maar het toeval wil dat ik zo graag wilde dat mijn geitenkaas ging slagen dat ik me echt de blubber heb geboend. En dan ook nog met een schoonmaakmiddel die oxideert en in de wijnmakerij gebruikt wordt. Maar achteraf niet handig voor kaas. Daarnaast heb ik mijn brie-tjes gewoon veel te snel en te gretig verpakt in bakken met een hoge luchtvochtigheid. Alle onderdelen juist. Precies zoals het moet. Alleen…te snel. Ik had moeten wachten tot de korst goed gevormd was. Ach gelukkig staat er een nieuw seizoen voor de deur.

Ook hebben we vandaag alles geleerd over allerlei schimmels en zuren. Kattehaarschimmel wel te verstaan en ook vetten. Kleine vetbolletjes en grotere vetbolletjes. Kefir, kwark..tjonge jonge. Ik schrijf het nu even kort op. Maar je zou mijn aantekeningen boek moeten zien. En dan heb ik ook nog stiekem het idee dat ik ten opzichte van die andere geweldig actieve, spontane leuke boerinnen het meest kaas heb gemaakt. De andere boerinnen hebben geweldige dingen gedaan op andere vlakken. Een boerin uit Belgie verkoopt eigen gemaakte boter en karnemelk. (veel en veel te goedkoop, maar dat is een ander verhaal) en een andere vrouw heeft een echte Kefirboerderij. Stuk voor stuk fantastische vrouwen. Sommige zelfs gewoon alleenstaand boerin. Ik neem mijn petje voor hun af. Al voelt deze cursus voor mij als enorm de kat op het spek binden. Iedereen die mij kent weet dat ik naast niet de grootste poetser een passie heb voor zelf maken. Pfff ik zou er zo weer mijn beroep van maken. Maar dan is een cursus zakenvrouw ook nog wel op zijn plek. Ik ben in staat om mijn kont weg te geven. ( Op zich niet zo’n gek plan).

Maar nu op naar morgen. Nog een dag met half harde kaas en yoghurt. En vast nog een heleboel meer. Geheel ter zijde overigens..Mocht iemand vandaag onze kat zien lopen. Terwijl ik dan weer ontnuchterd naar de baas mag, mag hij zijn balletjes inleveren bij de dierenarts. Kortom wij laten ons vandaag nog maar even heerlijk op het spek binden vandaag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *