Meat vijf keer geitje


De bokjes vanmorgen in de trailer.

Al eerder schreef ik over de slacht-dag van mijn bokjes. Vanmorgen om kwart voor zes ging de wekker. Om zes uur stonden mijn man en ik, maar ook mijn dochter en zoon in de kleren. Op naar de wei. Laatste check van de papieren, laatste check van de trailer. Niks wordt aan het toeval over gelaten op deze dag. We hebben afgesproken Kroon (de slachter) dat we de bokjes om 7 uur stipt brengen. We willen de stressperiode voor de bokjes zo kort mogelijk. Dit jaar gaan er vijf bokjes voor de slacht. 1 bokje mag blijven. Hij gaat over een paar weken naar een nieuwe woonplek. Al sinds de geboorte van de lammetjes heb ik de bokjes op marktplaats aangeboden. Voor slechts een tientje. Gewoon om ze het leven te gunnen. Maar andere reacties dan van ‘Snakelover’ en ReptileB heb ik niet gehad. Natuurlijk ken ik ook een mannetje die de bokjes graag ophaalt en verscheept naar weet ik veel waar. Maar dat wil ik niet. Met een knoop in onze maag geven we de lammetjes hun biks en kunnen ze rustig 1 voor 1 naar de trailer brengen. De achterblijvers kijken ons wat verbaasd aan. Het ochtend ritme is anders dan anders. 

Betsy aan de fles
Onze varkens lekker aan het badderen op een warme zomerdag.

Deze week staat het nieuws bol van de bezetting van de varkensboerderij in Boxtel. 120 activisten uit diverse landen hebben de boerderij bezet. Tien uur lang. Ik ben geen voorstander van grote megastallen. Integendeel. Meerder jaren heb ik varkens gehouden voor eigen consumptie. Vertroetelde mormels waren het. Ook toen zij naar de slacht gingen voelde ik me er meerdere dagen echt naar van. Maar ze hebben geleefd zoals ik ze het gunde en ze hebben gegeten wat ik wilde. We zijn ondanks alles geen vegetariër geworden. Wel eten we beduidend minder vlees. Van de zeven dagen in de week vlees zijn we langzaamaan terug gegaan naar vier. Wat we kopen kopen we bewuster. Maar ik realiseer me ook dat dit niet voor iedereen is weggelegd. Wij zijn bevoorrechte mensen. Vanmorgen in de we-zijn-net-thuis-van-de-slachter-dip zaten we een kop koffie te drinken en hebben we nog even Pauw gekeken op onze mobiele telefoon. Een debat tussen de activisten uit Boxtel (Meat the Victems) en veehouders. Mij zakte de broek af. Naast een fantastisch toneelstukje over het biggetje Rosie waarvoor de vrouwelijke activist absoluut en rol in Goede Tijden Slechte Tijden verdiend, verbaasde ik me over de oneindige kortzichtigheid. Natuurlijk is het niet goed dat er 13-14 procent van de biggen overlijdt. Maar ik begrijp het wel. Meer biggen per zeug. De baarmoeder wordt niet groter dus de ruimte wordt verdeeld door meer biggen en er zijn altijd dan wat achterblijvers. Hoe beter het gaat met de geiten en meer reserves ze hebben hoe groter de kans op meerlingen. Bij vierlingen is er ook altijd 1 wat kleiner. Zelfs bij tweelingen is dat zo. Onze Betsy delfde het onderspit bij haar twee keer zo grote broer. We hebben er alles aan gedaan om het goed te laten gaan en dat is in Betsy haar geval uitstekend gelukt. Maar het mislukt ook wel eens. Voor Betsy was het echt een bubbeltje op zijn kant. 

En als we kijken naar de natuur. Van een gemiddeld eendennest wordt 90 procent voortijdig opgegeten. Dit gold voor onze ganzen ook. Ondanks alle zorg die we er aan besteden. Vorig jaar van de 8 ganzenjongen geen 1 over kunnen houden. Vanuit de lucht gegrepen door roofvogels. De laatste twee waren al te zwaar om te tillen en zijn overleden aan hoofdletsel die de buizerd had veroorzaakt met zijn snavel. Binnen houden in een hok is geen optie. Ganzen zijn grazers. Zeg het maar….

Of kijk eens naar de Oostvaarder plassen. Bijvoeren moet, afschieten mag niet? Hoe gaan we dit in stand houden. Wat als we alle bokjes aanhouden of alle hanen? Alle stieren? Hoe reëel is dat? Willen we met elkaar nog wel reëel zijn? Ik had nog wel een paar vragen gehad voor deze activisten. 

Hij blijft…en mag over een paar weken mee naar een nieuw huis.

Voor onze bokjes is de keuze gemaakt. Niet de leukste keuze maar we hebben er wel alles aan gedaan om het zo goed stress loos mogelijk te doen. Uit eerbetoon verwerken we de bokjes volledig tot droge worst, salami, ham, bouillon en saté. Ze zijn geslacht door een slachthuis waar ik alle vertrouwen in heb. Morgenochtend mag ik ze ophalen. Voorzien van een bon met daarop mijn gegevens en de keuringsstempels van de dierenarts. Onder vermelding van: ‘vijf keer geitje’. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *