Nieuwe Missie

De weken sjezen voorbij en tijd om te schrijven is er eigenlijk niet of nauwelijks. Soms overweeg ik om alleen in de winter blogs te gaan schrijven. Maar het leuke gebeurt toch vooral in de zomer.

Sinds drie weken melk ik mijn dames iedere ochtend. De liters melk vliegen me om de oren en ondanks dat deze melk in mijn koelkast verdwijnt als kaas, yoghurt en ijs groeien de lammeren sneller dan de kool.

En dat in Nederland de vraag naar bokken niet zo heel groot is werd me al snel duidelijk. Na twee maanden op marktplaats weet ik heel zeker dat hun toekomst als dekbok echt nihil is. Ik heb dan ook een afspraak gemaakt bij de slager. En wat gaan we dan doen met al dat vlees?

Je merkt dan valt het even een klein momentje stil. Want ik weet het even niet. Om de rest van het jaar antiliaanse cabritu te eten (stoofpot van geit) is geloof ik niet helemaal mijn ding. Al smaakt het echt lekker hoor. Maar er moet toch meer mee kunnen. Laatst op de markt zag ik een gedroogd geitenhammetje. Lijkt me wel wat om te proberen. Maar hoe houd je dat smeuig? De varkenshammen waren perfect. Maar die hebben ook een lekker vet laagje die het vocht binnen houdt.

Tijd om me goed in te verdiepen en rond te vragen aan de paar vakmannen die ons land rijk is. Eerst John. John is een gepensioneerde slager die uit passie voor het vak nu alle hobbyisten in de regio helpt met uitbenen van al hun scharrelvee. John weet super veel en heeft heel veel ervaring. Maar echt ervaring met bokken heeft hij niet en zijn antwoorden geven mij niet het vertrouwen dat ik zocht. Gisteren heb ik een vraag geplaatst op de facebookpagina van meneer Wateetons. Voor mij is hij het fenomeen van de worst. En het eerste wat ik op mijn telefoon zag toen ik vanmorgen veel te vroeg de wekker uitdrukte…Leuk! Mail me maar…. JIHAAAAA als hij het niet weet, weet ik het ook niet meer.
Gemiddels heb ik denk ik straks zo’n 10 kilo vlees per bok. Dus dat betekend zo’n 70 kilo vlees. Hier moeten we toch wat geweldigs van kunnen maken. Mooie gezonde heren die zich helemaal suf gelurkt hebben bij hun inmiddels magere moeders. Overdag ook nog eens de hele dag in de wei met voldoende diversiteit aan gras en kruiden. Daarbij nog wat biobiks.


Naast heerlijke kaas is dit toch wel een nieuwe missie voor me. Je leest het overal. Statements als: “Iedere vegetarier moet per jaar minimaal 1 bok opeten” , “De bokken zijn het bokje” enzovoort. Natuurlijk wordt er heel veel geitenkaas gegeten en hebben we van het klaar maken van geitenvlees gewoon nog helemaal geen kaas gegeten. Dus in het kader van uit het oog, uit het hart zetten we de heren op transport en wordt er ondanks de enorme stress bij de heren in Spanje prachtige tapas gemaakt. Maar dat ga ik natuurlijk niet doen. Mijn spaans is wat roestig, dus ik moet het doen met de kennis die hier in Nederland of in engelstalige landen verkrijgbaar is. Om te zorgen dat vegetariers een bok op gaan eten is geen missie maar een ilusie. Mijn missie is dus om te zorgen dat vleeseters langzaamaan bij beetje een goed stukje bokkenvlees leren waarderen.


Deze heren maken maar een korte trip van 7 kilometer en meer ook niet. Ik haal ze persoonlijk weer op. Ik beloof dan ook bij deze dat ik er alles aan zal doen dat er na de slacht net zoveel van ze genoten wordt als voor. En tjonge jonge dan heb ik nog een klus te gaan want ze hebben me toch een partij ondeugd uitgevroten. Geweldig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *